رتبه دانشگاه تهران در سالهای اخیر

دغدغه اصلی محققان دانشگاه تهران در سال ۱۳۹۴ موضوع مدیریت دانش و توسعه پایدار بوده است.
توضیح نمودار رتبه بندی سالانه

نمودار زیر رتبه (Rank) دانشگاه تهران را بر اساس معیار تولید مقالات علمی در سالهای مختلف نمایش می دهد. رتبه "یک" به مرکز علمی دارای بالاترین تعداد تولیدات علمی (مقالات کنفرانسی و ژورنالی) اختصاص می یابد و سایر مراکز در رتبه های پایین تر قرار میگیرند. تعداد مقالات دانشگاه تهران در نمودار پایین در طی سالهای مختلف نمایش داده شده است.
هر مرکز دارای دو رتبه است که نسبت که مراکز همرده و همچنین نسبت به کل مراکز علمی فعال در سطح کشور سنجیده می شود.
با توجه به اینکه حجم نمایه سازی مقالات در سال ۱۳۹۵ نهایی نمی باشد، رتبه بندی تا یک سال قبل تعیین می شود. کلیه نمودارهای این پایگاه به روز بوده و با نمایه سازی هر مقاله جدید، تاثیر آن در نمودارها به صورت لحظه ای نمایش داده می شود.



نمودار سالانه مقالات دانشگاه تهران به تفکیک مقالات کنفرانسی و ژورنالی

توضیح نمودار سالانه تولید مقالات علمی

نمودار زیر تعداد مقالات منتشر شده توسط پژوهشگران دانشگاه تهران در هر سال را نمایش می دهد. این نمودار شامل مقالات ژورنالی و کنفرانسی پذیرفته شده پژوهشگران دانشگاه تهران می باشد که به تفکیک سال است. با کلیک بر روی عبارت "مقالات ژورنالی" و یا "مقالات کنفرانسی" قابلیت انتخاب و افزوده شده هر یک مقالات مجموعه های ژورنالی یا کنفرانسی به نمودار وجود دارد.



نمودار کنفرانسهای برگزار شده و شماره نشریات منتشره دانشگاه تهران

توضیح نمودار کنفرانسها و ژورنالها

نمودار زیر شامل دو سری داده است. سری اول، تعداد کنفرانسهایی که دانشگاه تهران در هر سال برگزار نموده است و سری دوم شامل شماره هایی از نشریات علمی است که توسط دانشگاه به چاپ رسیده است.



همکاران استراتژیک علمی دانشگاه تهران

توضیح نمودار همکاران استراتژیک علمی

تمام مقالات نمایه شده در پایگاه سیویلیکا تجزیه و تحلیل شده و پس از اختصاص نویسندگان مقالات به مراکز دانشگاهی و پژوهشی، ارتباط بین نویسندگان مقالات تحلیل می شود. ما می دانیم که پژوهشگران دانشگاه تهران با کدام دانشگاهها و مراکز علمی همکاری تخصصی داشته اند که نتیجه آن تولید محتوای علمی در قالب مقاله بوده است.

توضیح نمودار چگالی موضوعات پژوهشی

عمده محورها و کلیدواژه های علمی مورد بحث توسط پژوهشگران دانشگاه تهران در مقالات تولیدی سال 1394 به صورت زیر می باشد. این کلید واژه ها بیشترین کاربرد را در کل مقالات تولیدی امسال این مرکز داشته اند.
یعنی دغدغه اصلی محققان 1394 موضوع مدیریت دانش و توسعه پایدار می باشد.

دانشگاه تهران بزرگ‌ترین مرکز آموزش عالی در ایران است که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی به دستور رضا شاه تأسیس شد. دانشگاه تهران هم اکنون دارای ۲۵ دانشکده، ۹ پردیس و ۱۱ مرکز پژوهشی است و از استادان مجرب ایرانی در بیشتر رشته‌ها بهره می‌گیرد. برند دانشگاه تهران در سال ۱۳۹۲ در دهمین جشنواره ملی قهرمانان صنعت ایران به عنوان یکی از ۱۰۰ برند برتر ایران شناخته شد. در حال حاضر محمود نیلی احمدآبادی ریاست این دانشگاه را به عهده دارد.

 

 

 

نوشتار اصلی: تاریخچه دانشگاه تهران

ظاهراً تاریخچهٔ مدونی از روند بنیان‌گذاری و تأسیس دانشگاه تهران از طرف این نهاد انتشار نیافته و در اینباره نظرهای گوناگونی از سوی اشخاص مختلفی اظهار گردیده و گفته شده است که فکر تأسیس دانشگاه تهران در سال ۱۳۰۵ خورشیدی توسط دکتر سنک نمایندهٔ مجلس نخستین بار پدیدار شد. در نامه‌ای به وزیر معارف دربارهٔ اقدام به تأسیس دانشگاه، محمد تدین پاسخ داد:

راجع به اونیورسیته که آن را می‌توانیم دارالعلوم بگوییم کمال علاقه را دارم و مشغول تهیه لوازم مقدمات آن هستم. نظر من این است که در یک فضای وسیعی که شاید ۸۰ تا ۱۰۰ هزار ذرع مربع وسعت داشته باشد، بنایی ساخته شود که شعب علوم و فنون در آنجا تأسیس گردد.

وزیر دربار وقت، عبدالحسین تیمورتاش، از طرف رضا شاه، عیسی صدیق (صدیق اعلم) را مأمور کرد تا در سال ۱۳۱۰ خورشیدی به ایالات متحده آمریکا سفر کرده و پس از مطالعه در «تأسیسات علمی دنیای جدید»، طرحی برای تأسیس دانشگاه در کشور به دولت تقدیم نماید. طرح صدیق مورد قبول کفالت وزارت معارف وقت، علی اصغر حکمت، قرار گرفت و سرانجام با پیگیری ایشان، علی‌اصغر حکمت، محمود حسابی و دیگران، سرانجام دانشگاه تهران در هشتم خرداد ماه ۱۳۱۳ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

مهدی خزعلی هنگام بازگویی خاطرهٔ دیدارش با محمود حسابی، به نقل از وی می‌نویسد:

جهت تأسیس دانشگاه تهران با وساطت یکی از دوستان وقت ملاقاتی از وزیر معارف وقت گرفتم، پس از توضیح طرح، وزیر معارف از من پرسید: «دانشگاه بسازید که چه بشود؟» من عرض کردم: «دکتر و مهندس‌ها که برای تحصیل به فرنگ می‌روند را در مملکت خودمان تربیت کنیم.» و او پاسخ داد: «تربیت دکتر و مهندس برای ما صد سال زود است»! متأثر از کوته فکری وزیر معارف از دفتر وزیر خارج شدم. دوستی که آزردگی مرا دید برای تسلی خاطر گفت: من می‌توانم از رضا شاه برایت وقت ملاقات بگیرم. وقت ملاقات با رضا شاه تعیین شد. برای او طرح تأسیس دانشگاه تهران را شرح دادم و شاه پرسید: «که چه شود؟» عرض کردم: به جای آن که جوانان ما به فرنگ بروند، در مملکت خودمان دکتر و مهندس آموزش دهیم و رضا شاه بازپرسید: «که چه شود؟» و عرض کردم: «این جاده‌ها و راه‌آهن را که آلمان‌ها می‌سازند، مهندسین خودمان بسازند و...» شاه بسیار استقبال کرد و گفت: بروید طرح‌تان را بنویسید، به مجلس می‌گویم رای بدهد! و من از همان شب شروع به نگارش طرح دانشگاه کردم. فردای آن روز از دربار به در خانه‌ام آمدند، تعجب کردم که با من چه کار دارند؛ دیدم یکصد هزار تومان پول فرستاده‌اند که اعلیحضرت فرموده‌اند کارتان را شروع کنید و طرح تان را نیز بنویسید. این همان مبلغ خرید زمین دانشگاه تهران بود و کار ساخت و ساز همزمان با نوشتن طرح آغاز شد.

ضیاء موحد در مصاحبه‌ای ادعای نقش محمود حسابی در تأسیس دانشگاه تهران را کذب محض می‌داند.

کذب محض است! تاریخ دانشگاه تهران کاملاً روشن است. دکتر حسابی اصلاً آن موقع کاره‌ای نبوده که بخواهد دانشگاه تهران را تأسیس کند. تاریخ دانشگاه تهران که معلوم است. شما چرا این سؤال را از من می‌پرسید؟

این مؤسسه با ادغام کردن دارالفنون، مدرسه علوم سیاسی، مدرسه طب، مدرسه عالی فلاحت و صنایع روستایی، مدرسه فلاحت مظفر (اولین مدرسه کشاورزی در ایران)، مدرسه صنایع و هنر (تأسیس توسط کمال الملکمدرسه عالی معماری، مدرسه عالی حقوق، و چند مرکز آموزش عالی دیگر تهران دایر گشت. و در ۱۵ بهمن ماه همان سال بود که کلنگ تأسیس دانشگاه تهران توسط رضاشاه در زمینهای پردیس جلالیه تهران (در جنوب پارک لاله کنونی) به زمین زده شد و در جمعه ۲۴ اسفند رسماً دانشگاه تهران تأسیس گشت.

طرح و الگو

این دانشگاه بر اساس موسسات آموزش عالی فرانسه الگوبرداری شد و حتی طراحان ساختمان‌های دانشگاه تهران مهندسین فرانسوی بودند، و دروس و برنامه‌های هنرکده (دانشکده هنرهای زیبای فعلی) دقیقاً بر اساس الگوی مؤسسه اکول د بوزار طراحی گردید.

پردیس و بناهای این دانشگاه توسط معماران اروپایی رولاند دوبرول، ماکسیم سیرو، مارکوف، آلکساندر موزر، آندره گدارد، و محسن فروغی طراحی گردید.

توسعه

در اواخر دهه ۱۹۴۰ میلادی ساختار درسی و پژوهشی دانشگاه تهران رفته رفته به سمت الگوبرداری از سیستم دانشگاه‌های آمریکایی شروع به حرکت نمود: بطور نمونه دانشکده کشاورزی این دانشگاه به کمک دانشگاه یوتا توسعه و گسترش یافت.

اما نمونه‌های دیگری نیز می‌توان برشمرد: در سال ۱۹۵۴ مؤسسه علوم اداری دانشگاه (دانشکده مدیریت کنونی) به کمک دانشگاه کالیفرنیا جنوبی و به ریاست هری مارلو از این دانشگاه آغاز به ارائه مدارج دکترا نمود. در سال ۱۹۵۸ مؤسسه روزنامه‌نگاری دانشگاه تهران به کمک دانشگاه ویرجینیا و جیمز ولارد آغاز به کار نمود؛ و دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا بود که در سال ۱۹۶۵ رشته دکترای بیماریهای سلولی (cytopathology) را راه‌اندازی نمود.

دانشگاه‌های دیگر آمریکایی که مستقیماً ناظر فعالیت‌های علمی و آکادمیک دانشگاه تهران بودند عبارتند از دانشگاه ایندیانا، دانشگاه ایلینوی در اوربانا شامپاین، دانشگاه کلرادو در بولدر، دانشگاه آلاباما، و دانشگاه ایالتی کلرادو.

انقلاب ۱۳۵۷ ایران

پس از دو سال تعطیلی اجباری در سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۱ به واسطه انقلاب فرهنگی ایران توسط جمهوری اسلامی و در سال ۱۳۶۴ دانشکده‌های علوم پزشکی از دانشگاه تهران رسماً به دستور بخشنامهٔ جدید دولت جدا و مستقل گردیدند و دانشگاه علوم پزشکی تهران را تشکیل دادند.