رتبه دانشگاه شهید بهشتی در سالهای اخیر

دغدغه اصلی محققان دانشگاه شهید بهشتی در سال ۱۳۹۴ موضوع توسعه پایدار و مدیریت دانش بوده است.
توضیح نمودار رتبه بندی سالانه

نمودار زیر رتبه (Rank) دانشگاه شهید بهشتی را بر اساس معیار تولید مقالات علمی در سالهای مختلف نمایش می دهد. رتبه "یک" به مرکز علمی دارای بالاترین تعداد تولیدات علمی (مقالات کنفرانسی و ژورنالی) اختصاص می یابد و سایر مراکز در رتبه های پایین تر قرار میگیرند. تعداد مقالات دانشگاه شهید بهشتی در نمودار پایین در طی سالهای مختلف نمایش داده شده است.
هر مرکز دارای دو رتبه است که نسبت که مراکز همرده و همچنین نسبت به کل مراکز علمی فعال در سطح کشور سنجیده می شود.
با توجه به اینکه حجم نمایه سازی مقالات در سال ۱۳۹۵ نهایی نمی باشد، رتبه بندی تا یک سال قبل تعیین می شود. کلیه نمودارهای این پایگاه به روز بوده و با نمایه سازی هر مقاله جدید، تاثیر آن در نمودارها به صورت لحظه ای نمایش داده می شود.



نمودار سالانه مقالات دانشگاه شهید بهشتی به تفکیک مقالات کنفرانسی و ژورنالی

توضیح نمودار سالانه تولید مقالات علمی

نمودار زیر تعداد مقالات منتشر شده توسط پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی در هر سال را نمایش می دهد. این نمودار شامل مقالات ژورنالی و کنفرانسی پذیرفته شده پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی می باشد که به تفکیک سال است. با کلیک بر روی عبارت "مقالات ژورنالی" و یا "مقالات کنفرانسی" قابلیت انتخاب و افزوده شده هر یک مقالات مجموعه های ژورنالی یا کنفرانسی به نمودار وجود دارد.



نمودار کنفرانسهای برگزار شده و شماره نشریات منتشره دانشگاه شهید بهشتی

توضیح نمودار کنفرانسها و ژورنالها

نمودار زیر شامل دو سری داده است. سری اول، تعداد کنفرانسهایی که دانشگاه شهید بهشتی در هر سال برگزار نموده است و سری دوم شامل شماره هایی از نشریات علمی است که توسط دانشگاه به چاپ رسیده است.



همکاران استراتژیک علمی دانشگاه شهید بهشتی

توضیح نمودار همکاران استراتژیک علمی

تمام مقالات نمایه شده در پایگاه سیویلیکا تجزیه و تحلیل شده و پس از اختصاص نویسندگان مقالات به مراکز دانشگاهی و پژوهشی، ارتباط بین نویسندگان مقالات تحلیل می شود. ما می دانیم که پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی با کدام دانشگاهها و مراکز علمی همکاری تخصصی داشته اند که نتیجه آن تولید محتوای علمی در قالب مقاله بوده است.

توضیح نمودار چگالی موضوعات پژوهشی

عمده محورها و کلیدواژه های علمی مورد بحث توسط پژوهشگران دانشگاه شهید بهشتی در مقالات تولیدی سال 1394 به صورت زیر می باشد. این کلید واژه ها بیشترین کاربرد را در کل مقالات تولیدی امسال این مرکز داشته اند.
یعنی دغدغه اصلی محققان 1394 موضوع توسعه پایدار و مدیریت دانش می باشد.


 
دانشگاه شهيد بهشتي در بهمن ماه سال 1338 تأسيس شد. اساسنامه دانشگاه در نهصد و نود و هشتمين جلسه شوراي فرهنگ وقت به تصويب رسيد. عليرغم افتتاح رسمي در اسفندماه 1339، پذیرش دانشجو در مهرماه 1339 و توسط دانشکده‌های معماري و شهرسازي و علوم بانکداري که اولين دانشکده‌هاي دانشگاه بودند انجام شد.
 
تاریخچه دانشگاه قبل از انقلاب اسلامی
 
پس از انتصاب دکتر علی شیخ­الاسلام به ریاست دانشگاه - برای مدت پنج سال- اعضاء هیأت مؤتمنین دانشگاه با ریاست وزیر دربار، منصوب گردیدند. این هیأت اولین اساسنامه دانشگاه را در تاریخ 8/8/1339 در پنج فصل تهیه نمود. به موجب ماده ۵ اساسنامه مذکور، اساسنامه هیأت امناء دانشگاه نیز در سه فصل با ۱۷ ماده و ۶ تبصره منضم به آن تصویب شد. اساسنامه دانشگاه تا پنج سال بعد یعنی تا سال ۱۳۴۴به جز در موارد ضروری غیر قابل تغییر بود. اعضای هیأت امناء عبارت بودند از: وزیر فرهنگ، مدیر کل بانک مرکزی ایران، رئیس اتاق بازرگانی تهران، مدیر عامل بنیاد پهلوی، یک نفر نماینده مجلس سنا، دو نفر نماینده مجلس شورای ملی،‌ حداقل سه نفر از شخصیت­های علمی‌ و اقتصادی کشور و رئیس دانشگاه ملی‌ ایران.
به استناد مندرجات فصل دوم اساسنامه هیأت امناء، وظائف هیأت امناء در چهار ماده و یک تبصره به شرح زیر اعلام شد:
 
ماده ۱۳- تهیه و تنظیم اساسنامه دانشگاه برای ارائه به مقامات صلاحیتدار؛
ماده ۱۴- تشویق اشخاص و موسسات در جهت حمایت مالی‌ و علمی‌ از دانشگاه؛
ماده ۱۵- پس از تأسیس دانشگاه ملی‌، رسیدگی و تصویب بودجه دانشگاه و نظارت بر امور مالی‌ دانشگاه و اهتمام در پیشرفت و توسعه آن؛
ماده ۱۶- افتتاح حساب­های جاری در بانک­ها و پرداخت آنها.
 
با توجه به اینکه تغییر در مفاد بندهای اساسنامه دانشگاه بعد از انقضاء پنج سال مجاز بود، با تغییر اولین رئیس دانشگاه و ایجاد وزارت علوم و آموزش‌عالی‌ و تحولات دیگری که در روند امور جاری به وجود آمد، تغییراتی در اساسنامه ایجاد شد.
 اسناد و مدارک موجود، نشان می­دهد که اعضای هیأت امناء در این سال­ها جلسات عادی و فوق‌العاده خود را در محل دربار  و یا دبیرخانه دانشگاه برای تمشیت امور و سیاست­گذاری­ در زمینه­های مختلف تشکیل می­دادند. تصویب بودجه­های سالانه، تأسیس دانشکده­های پزشکی، زبان­های خارجی، علوم، دندانپزشکی‌، حقوق جزا و  استخدام، به‌کارگیری مشاوران اداری، افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو، بسط و گسترش سازمان اداری دانشگاه، تأمین منابع مالی، احداث بناهای جدید در اراضی‌ تخصیصی و تصویب آئین‌نامه­ها از جمله مهمترین اقداماتی است که از طریق تصمیم­ها و مصوبه­های هیأت امناء بر مبنای اساسنامه تغییر یافته صورت گرفته است.
در سال ۱۳۴۸، اساسنامه دانشگاه و اساسنامه هیأت امناء با هم تلفیق گردید و اساسنامه جدید تحت عنوان اساسنامه دانشگاه ملی‌ ایران بدون فصل‌بندی و در قالب ۱۶ ماده و ۶ تبصره تنظیم و به تصویب شاه رسید. با توجه به استقرار دانشگاه و بسط و گسترش آن در محل جدید در ماده دوم این اساسنامه مرکز اصلی‌ دانشگاه (اوین) قید شده است و در ماده سوم آن، دانشگاه ملی‌ ایران موسسه­ای غیر انتفاعی و از لحاظ مالی‌، اداری و آموزشی مستقل و دارای شخصیت حقوقی و هدف آن «پیشبرد دانش و فرهنگ و تربیت نیروی انسانی‌ آزموده و کمک به رشد و توسعه و تحول علمی‌ کشور» معرفی‌ گردیده است. 
تغییر عنوان شورای استادان به شورای دانشگاه، تغییر دیگری بود که در ماده چهار اساسنامه جدید به وجود آمد.
ماده هفتم این اساسنامه، وظائف و اختیارات هیأت امناء را به شرح زیر تعیین کرده است. ماده هفتم _ وظائف و اختیارات هیأت امناء به شرح زیر است:
۱- تعیین خط مشی کلی‌ دانشگاه در جهت تأمین نیازهای کشور؛
۲- تصویب بودجه دانشگاه که توسط رئیس دانشگاه پیشنهاد می‌شود؛
۳- تصویب حساب­ها و ترازنامه­های سالانه دانشگاه؛
۴- جلب کمک مالی‌ بخش خصوصی و دانش پروران متمکن؛
۵- تصویب مقررات استخدام معلمان و اعضای هیأت علمی‌ غیر ایرانی‌ در حدود مقررات مملکتی؛
۶- تصویب آئین‌نامه‌های استخدامی و مالی‌ و معاملات دانشگاهی؛
۷- قبول یا رد هبه و هدایایی که به دانشگاه پیشنهاد می‌شود؛
۸- تصویب اخذ وام از منابع داخلی‌ و خارجی‌ در حدود مقررات مملکتی؛
۹- تصویب پیشنهاد شورای دانشگاه دایر بر اعطای درجات افتخاری دانشگاهی؛
۱۰- تنظیم و تصویب آئین نامه داخلی‌ هیأت امناء.
تبصره-هیأت امناء در اجرای وظائف خود، مقررات و قوانین مملکتی را رعایت می‌نماید.
 
وظائف و اختیارت هیأت امناء در اساسنامه جدید در مقایسه با وظائف مندرج در اساسنامه اولیه دانشگاه، حکایت از آن دارد که، علاوه بر وسعت دامنه تصمیمات برای رفع نیازهای مالی‌ و آموزشی دانشگاه، اعضای هیأت امناء از اختیارات و امکانات بیشتری برخوردار گردیده­ا‌ند.
آخرین متن موجود که به عنوان اساسنامه دانشگاه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی موجود می‌باشد، اساسنامه­ای  است که در ۱۷ ماده و ۶ تبصره تنظیم و تصویب شده و آخرین ماده آن صریحاً به ملغی شدن اساسنامه­های قبلی‌ و هیأت امناء دانشگاه ملی‌ ایران و جایگزینی اساسنامه جدید اشاره دارد.
بر اساس ماده ۵ این اساسنامه، تعداد اعضای هیأت امناء ۱۱ نفر است. در این اساسنامه، شرکت رئیس دانشگاه در جلسات بدون حق رای تعیین شده است