رتبه دانشکده اصول دین در سالهای اخیر

دغدغه اصلی محققان دانشکده اصول دین در سال ۱۳۹۵ موضوع قیاس و اجتماعد بوده است.
توضیح نمودار رتبه بندی سالانه

نمودار زیر رتبه (Rank) دانشکده اصول دین را بر اساس معیار تولید مقالات علمی در سالهای مختلف نمایش می دهد. رتبه "یک" به مرکز علمی دارای بالاترین تعداد تولیدات علمی (مقالات کنفرانسی و ژورنالی) اختصاص می یابد و سایر مراکز در رتبه های پایین تر قرار میگیرند. تعداد مقالات دانشکده اصول دین در نمودار پایین در طی سالهای مختلف نمایش داده شده است.
هر مرکز دارای دو رتبه است که نسبت که مراکز همرده و همچنین نسبت به کل مراکز علمی فعال در سطح کشور سنجیده می شود.
با توجه به اینکه حجم نمایه سازی مقالات در سال ۱۳۹۶ نهایی نمی باشد، رتبه بندی تا یک سال قبل تعیین می شود. کلیه نمودارهای این پایگاه به روز بوده و با نمایه سازی هر مقاله جدید، تاثیر آن در نمودارها به صورت لحظه ای نمایش داده می شود.



نمودار سالانه مقالات دانشکده اصول دین به تفکیک مقالات کنفرانسی و ژورنالی

توضیح نمودار سالانه تولید مقالات علمی

نمودار زیر تعداد مقالات منتشر شده توسط پژوهشگران دانشکده اصول دین در هر سال را نمایش می دهد. این نمودار شامل مقالات ژورنالی و کنفرانسی پذیرفته شده پژوهشگران دانشکده اصول دین می باشد که به تفکیک سال است. با کلیک بر روی عبارت "مقالات ژورنالی" و یا "مقالات کنفرانسی" قابلیت انتخاب و افزوده شده هر یک مقالات مجموعه های ژورنالی یا کنفرانسی به نمودار وجود دارد.



نمودار کنفرانسهای برگزار شده و شماره نشریات منتشره دانشکده اصول دین

توضیح نمودار کنفرانسها و ژورنالها

نمودار زیر شامل دو سری داده است. سری اول، تعداد کنفرانسهایی که دانشکده اصول دین در هر سال برگزار نموده است و سری دوم شامل شماره هایی از نشریات علمی است که توسط دانشگاه به چاپ رسیده است.



همکاران استراتژیک علمی دانشکده اصول دین

توضیح نمودار همکاران استراتژیک علمی

تمام مقالات نمایه شده در پایگاه سیویلیکا تجزیه و تحلیل شده و پس از اختصاص نویسندگان مقالات به مراکز دانشگاهی و پژوهشی، ارتباط بین نویسندگان مقالات تحلیل می شود. ما می دانیم که پژوهشگران دانشکده اصول دین با کدام دانشگاهها و مراکز علمی همکاری تخصصی داشته اند که نتیجه آن تولید محتوای علمی در قالب مقاله بوده است.

توضیح نمودار چگالی موضوعات پژوهشی

عمده محورها و کلیدواژه های علمی مورد بحث توسط پژوهشگران دانشکده اصول دین در مقالات تولیدی سال 1395 به صورت زیر می باشد. این کلید واژه ها بیشترین کاربرد را در کل مقالات تولیدی امسال این مرکز داشته اند.
یعنی دغدغه اصلی محققان 1395 موضوع قیاس و اجتماعد می باشد.

شاید کمتر کسی از اهالی تحقیق و تفحص در علم کلام باشد که نام بزرگمرد عرصه حدیث پژوهی معاصر و بزرگ پرچمدار مبارزه با تعصبات خشک، عالم برجسته جهان تشیع، حضرت آیت الله علامه سیدمرتضی عسکری(قدس سره) را نشنیده باشد و آثار این مجاهد سختکوش را تورّق نکرده باشد.

آیت ا... علامه سیدمرتضی عسکری(قدس سره) در سال 1293 هـ . ش در خانواده ای روحانی و ایرانی الاصل از اهالی ساوه که گویا دست تقدیر، ایشان را ریزه خور خوان معرفت امامین عسکرین(علیهم السلام) در سامرا نموده بود، به دنیا آمد. علاقه فراوانی به تحقیق با شیوه پدربزرگش، خاتم المحدثین داشت. در سنّ 17 سالگی به قم آمد و دروس عالی و مباحث اخلاقی و تهذیب و کلام و تفسیر را نزد آیات عظام امام خمینی(قدس سره)، مرعشی نجفی(قدس سره)، شریعتمدار ساوجی و حاج میرزا خلیل کمره ای آموخت و سپس به عراق بازگشت.
دروس خارج را در عراق به پایان رساند. پس از آنکه طرح ایشان مبنی بر راه اندازی مدرسه علوم دینی مخصوص شیعیان در عراق با مخالفت روبرو شد، به ایران آمد و در مورد مدرسه نوین علوم دینی با حضرت آیت الله العظمی بروجردی(قدس سره) سخن گفت. این طرح با نظر موافق ایشان مواجه شد، ولی از نظر تاریخی با جریان ملی شده صنعت نفت روبرو و اوضاع آشفته شد. جریان سیاسی آن روزگار، این طرح را مسکوت گذاشت.
ایشان مجدداً به عراق بازگشتند و با حمایت مرجع عالیقدر حضرت آیت ا... العظمی سیدمحسن حکیم، بنای مدارس و مؤسسات دینی زیادی را پایه گذاری نمودند.
در آن روزگار، روشی مرسوم شده بود؛ بدین ترتیب که گهگاه مبلغینی از نجف به سایر کشورها می فرستاند تا به تبلیغ دین مبین اسلام و آیین پاک تشیع بپردازند. امّا این مبلغین به دلایل فراوان از جمله ناآشنایی با فرهنگ و آداب و رسوم ملل میزبان، بدون توفیق چندانی به دیار خود باز می گشتند. در پی این ناکامی ها ، مرحوم علامه عسکری(قدس سره) فکری نو در سر پروراند و اینگونه قدم به میدان جدیدی نهاد.
نظر این بودکه به جای فرستادن مبلغین از نجف به کشورهای مختلف، می توان علاقمندان همان ملل را فراخواند و پس از تعلیم و تهذیب، ایشان را برای تبلیغ به کشور خود بازگرداند و این فکر، اساس تأسیس دانشکده اصول الدین در بغداد بود.
آری! دانشکده اصول الدین بغداد با تمام سخت گیریهای دولت وقت و با همه مشقت های جانفرسایی که بر علامه عسکری(قدس سره) تحمیل کرد، تأسیس شد و خوش به بار نشست، به گونه ای که تا زمان خروج اجباری این عالم مجاهد از عراق، دو دوره از دانشجویان این دانشکده فارغ التحصیل شدند؛ دانش آموختگانی همچون آقای نوری مالکی نخست وزیر کنونی عراق، آقای دکتر خُضَیر عباس وزیر کنونی آموزش و پرورش، آقای دکتر محمد شمرّی رئیس دانشکده ادبیات دانشگاه مستنصریه و دیگر مفاخری که در مناصب مهم و مراکز بزرگ علمی پژوهشی به خدمت رسانی می پردازند.
دولت وقت عراق که سیاست مبارزه با علما را تنها راهکار حفظ بقای خود می دید، در پی آزار و حتی قتل علامه برآمد و ایشان به اجبار از عراق خارج شد و به سوریه رفت. هنگامی که مرحوم علامه عسکری در سوریه اقامت داشت، مردم آن دیار به واسطه مرحوم آیت الله العظمی گلپایگانی(قدس سره) از ایشان خواستند تا مرکزی علمی در این شهر دایر کند. آیت الله گلپایگانی(قدس سره) نیز طی نامه ای این امر را با ایشان در میان گذاردند و ایشان را به این عمل خیر تشویق نمودند. پس از مدتی سکونت در سوریه و لبنان، در ایران رحل اقامت افکند و تا پایان عمر مبارک خود در ایران ماند.
پس از رحلت بینانگذار جمهوری اسلامی ایران حضرت امام خمینی(قدس سره)، مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای در نامه ای با دستخط مبارک خود از علامه عسکری خواستند که دانشکده اصول الدین را (که آن را از قبل می شناختند و با اهداف والای آن آشنایی کامل داشتند) در ایران، راه اندازی نمایند.

آیت الله علامه عسکری نیز به دنبال این نامه و با توجه به آشنایی عمیق و قدیمی که از مردم دیار قم داشتند پس از طی مراحل قانونی و با همت بلند حجت الاسلام والمسلمین حاج شیخ علی محمودی در سال 1375هـ. ش دانشکده اصول الدین را در قم تأسیس نمودند. این دانشکده از معدود دانشکده هایی است که کار خود را با پذیرش دانشجو مقطع کارشناسی ارشد آغاز کرده است. پس از مقطع کارشناسی ارشد رشته علوم قرآن و حدیث ، مقطع دکتری این رشته نیز در دانشکده راه اندازی شد.

اهداف تأسیس این دانشکده به شرح زیر است:
1ـ گسترش آموزش علوم دینی.
2ـ تربیت متخصصان علوم دینی.
3ـ فراهم ساختن زمینه و امکانات لازم برای ارتقای سطح علمی کلیه علاقمندان علوم دینی به ویژه علوم قرآن و حدیث.اعضای هیئت مؤسس دانشکده اصول الدین عبارتند از:
1ـ محمدعلی تسخیری 2ـ محسن محمدی عراقی 3ـ سیدکاظم عسکری
4ـ محمدعلی آذرشب 5 ـ عبدالکریم بی آزار شیرازی 6ـ سیدکمال فقیه ایمانی